Manevi Bir Not
"Dua, kulun Rabbine en yakın olduğu andır. Allah, ettiğiniz ve edeceğiniz tüm duaları dergahında kabul buyursun. Gününüz aydın, işleriniz asan olsun."
Manevi Bir Not
"Dua, kulun Rabbine en yakın olduğu andır. Allah, ettiğiniz ve edeceğiniz tüm duaları dergahında kabul buyursun. Gününüz aydın, işleriniz asan olsun."

Yâ Ğaffâr, Yâ Settâr, Yâ Tevvâb: Allah'ın çok bağışlayan, ayıpları örten ve tövbeyi kabul eden üç ismi — anlamları ve hadis kaynaklı zikir adâbı.
Yâ Ğaffâr, Yâ Settâr, Yâ Tevvâb, Allah Teâlâ’nın bağışlama, ayıpları örtme ve tövbeyi kabul etme sıfatlarını ifade eden üç güzel ismidir. Bu üç esmâ; günahkâr mü’minin ümitle Allah’a yönelmesinin, gizli ayıpların setrolunmasının ve tövbenin kabul edilmesinin manevi mihverini oluşturur. Bu rehberde her bir ismin Kur’ânî dayanağını, anlamını, sahih hadis kaynaklarındaki yerini ve uygulamada zikir adâbını bulacaksınız.
Allah Teâlâ Kur’ân-ı Kerîm’de buyurur:
“De ki: ‘Ey nefisleri aleyhine sınırı aşmış olan kullarım! Allah’ın rahmetinden ümit kesmeyin. Allah bütün günahları bağışlar. Şüphesiz O, çok bağışlayan, çok merhamet edendir.'” (Zümer sûresi, 53)
Bu üç esmâ — Ğaffâr, Settâr, Tevvâb — Zümer 53’ün manevî tezahürüdür. Mü’min, ne kadar günah işlemiş olursa olsun, bu üç ismi okuyup tövbe edebilir.
Anlamı: “Ğaffâr” (الْغَفَّار), “ğufrân” (örtme, bağışlama) kökünden mübâlağa kalıbıdır. “Çok bağışlayıcı, defalarca bağışlayan, kullarının günahlarını örtüp affeden” anlamına gelir. İmâm Gazâlî “el-Maksadü’l-Esnâ” eserinde: “Ğaffâr, Allah Teâlâ’nın günahları açıklamayan ve hesap günü bunları affedenidir.” demiştir.
Bu isim Kur’ân-ı Kerîm’de beş yerde Allah’a izafe edilir:
Anlamı: “Settâr” (السَّتَّار) ya da daha sahih ifadeyle “Sittîr” (السِّتِّير), “setir” (örtme) kökünden mübâlağa formudur. “Kullarının ayıplarını örten, gizli kusurları açıklamayan” anlamına gelir. Ya’lâ b. Ümeyye’den (r.a.) rivayet edilen sahih hadiste, Hz. Peygamber (s.a.v.) bir adamın açıkta gusül aldığını görmüş ve şöyle buyurmuştur:
“Şüphesiz Allah Hayyy’dır (utanan), Sittîr’dir (örten); hayâyı ve örtünmeyi sever. Sizden biriniz gusül ederken örtünsün.” (Ebû Dâvûd, Hammâm 4012; Nesâî, Ğusl 406 — sahih)
Bu sahih hadis, Allah’ın “es-Sittîr” ismini kesin olarak vurgular. Klasik dua kitaplarında “Yâ Settâr” formu yaygın olarak kullanılır; her iki tabir aynı anlama gelir.
Hz. Peygamber (s.a.v.) ayrıca şöyle buyurmuştur: “Allah, dünyada bir kulun ayıbını örterse, kıyâmet gününde de onun ayıbını örter.” (Buhârî, Mezâlim 2442; Müslim, Birr 2580)
Anlamı: “Tevvâb” (التَّوَّاب), “tövbe” (dönüş) kökünden mübâlağa formudur. İki yönlü mâna içerir: (1) Kulun tövbesini çok kabul eden, (2) kulu tövbeye sürekli muvaffak kılan. İmâm Beyhakî “el-Esmâ ve’s-Sıfât” eserinde “Tevvâb, kullarının tövbelerini defalarca kabul eden, asla bıkmayan, geri çevirmeyendir.” demiştir.
Bu isim Kur’ân-ı Kerîm’de birçok yerde Allah’a izafe edilir:
Mü’min, bu üç ismi tek bir niyâzda birleştirebilir:
Arapça:
يَا غَفَّارُ يَا سَتَّارُ يَا تَوَّابُ، اغْفِرْ لِي ذُنُوبِي، وَاسْتُرْ عَلَيَّ عُيُوبِي، وَتُبْ عَلَيَّ تَوْبَةً نَصُوحًا
Okunuşu: “Yâ Ğaffâru yâ Settâru yâ Tevvâb, iğfir lî zünûbî, vestur aleyye uyûbî, ve tüb aleyye tevbeten nasûhâ.”
Anlamı: “Ey Ğaffâr, ey Settâr, ey Tevvâb! Günahlarımı bağışla, ayıplarımı ört ve tövbemi katıksız bir tövbe olarak kabul et.”
Tövbe rehberimiz: Tövbe Duası: Sünnet İstiğfâr Duâları. Diğer üçlü esmâ rehberlerimiz: Yâ Vedûd, Yâ Berr, Yâ Kerîm, Yâ Şâfî, Yâ Muîn, Yâ Müsteân.
İkisi de “ğufrân” (örtme, bağışlama) kökünden gelir. Ğafûr “fa’ûl” kalıbı, Ğaffâr ise “fa”âl” mübâlağa kalıbıdır. Ğaffâr, “çok ve sürekli bağışlayan”, Ğafûr ise “büyük günahları dahi bağışlayan” anlamlarıyla yorumlanmıştır. İmâm Beyhakî, ikisinin de eşdeğer olduğunu ancak Ğaffâr’da “tekrarlanan bağışlama” mânâsının daha kuvvetli olduğunu söyler.
“Settâr” (السَّتَّار) lafzı doğrudan Kur’ân-ı Kerîm’de Allah’a izafetle geçmez; ancak “Sittîr” (السِّتِّير) formu Hz. Peygamber’in (s.a.v.) sahih hadisinde Allah’a izafetle açıkça vârid olmuştur (Ebû Dâvûd 4012, Nesâî 406). Halk arasında ve klasik dua kitaplarında “Settâr” formu yaygın kullanılmaktadır; her iki tabir de “ayıpları örten” anlamına gelir.
Yukarıdaki “Yâ Ğaffâr, yâ Settâr, yâ Tevvâb…” niyâzı, üç ismin birlikte okunduğu sünnet kalıbına uygun bir formdur. Mü’min bunu sabah-akşam ezkârıyla birlikte, Cuma günleri ve seher vakti rutin olarak okuyabilir.
“Tövbe-i nasûh” Tahrîm sûresi 8. ayetinde geçer ve “katıksız, samîmî, geri dönüşsüz tövbe” demektir. Üç şartı vardır: (1) günahı hemen terk etmek, (2) yapılana pişman olmak, (3) bir daha yapmamaya azmetmek. Kul hakkı varsa, dördüncü olarak hakkı sahibine ödeme/helâlleşme şartı eklenir.
Sahih hadiste Resûlullah (s.a.v.): “Vallâhi ben günde 70’ten fazla Allah’a istiğfâr eder, O’na tövbe ederim.” (Buhârî, Daavât 6307) buyurmuştur. Müslim’in rivayetinde sayı 100’dür (Müslim, Zikr 2702). Mü’min, peygamberî bu sünneti uygulayarak günde en az 70-100 defa istiğfâr okur.